Zweet, ijsjes en dikke kabels: over de Siers familie in Oostvoorne

De wijk op een provisorium

Een complete wijk van het stroomnet lostrekken om kabels te vervangen is onmogelijk en dus wordt er gewerkt met een slimme, tijdelijke omschakeling. De stroomvoorziening wordt in deze transitiefase opgevangen door een zogenaamd provisorium: een tijdelijk trafostation dat volledig in een scheepscontainer is ingebouwd. Dit provisorium neemt tijdelijk de stroom van de wijk over, zodat de bewoners minimale overlast ervaren. Ondertussen plaatsen en sluiten onze mannen het definitieve, nieuwe trafostation aan. Zodra dat ‘live’ gaat, kan de container er weer tussenuit. Een geolied proces, maar wel één die uiterst effectief moet worden uitgevoerd: op een warme dag worden er zomaar even acht van die knoeperts van kabels in het tijdelijke station gekoppeld door monteurs Stefano Pensiero, Francesco Willemsen, Rick Fransen en leerling Muhammed Sahin.

Tot achter de meterkast

Het werk stopt niet bij de hoofdkabels. De smallere dienstleidingen, de daadwerkelijke huisaansluitingen, worden eveneens volledig vernieuwd. Dat betekent door de gevels boren, de kruipruimte in, de kabel omhoog voeren en de meterkast in. Waar Siers vaak stopt bij de hoofdzekering van de netbeheerder, gaan we in Oostvoorne een stap verder: de monteurs vervangen vaak de complete meterkast van de particulier. Dit secuur binnenwerk wordt strak uitgevoerd door onze leerling-monteur Ali Bilen. Hij zorgt ervoor dat achter de voordeur alles blinkt en functioneert, terwijl monteur Robienney Andrea druk is in het kopgat om de dienstleiding aan de hoofdleiding te koppelen.

Buffelen onder hoogspanning

“Het voelt hier in alles toch net even anders dan in het oosten,” klinkt het op de bouwplaats. De straten zijn krapper en de Zuid-Hollandse klei en het hoge grondwater maken het graafwerk anders; zodra er een gat gegraven wordt, komt het water van alle kanten toestromen. Grote delen van het civiele werk en het graafwerk worden vakkundig opgevangen door de mannen van MVI Infratechniek, waarna Hafid Boultam van Tefon B.V. met zijn ploegen verantwoordelijk is voor het secuur intrekken van de zware kabels. Dat kabeltrekken is een precisiewerk. De mannen maken gebruik van een speciale lier die vooraf exact wordt ingesteld op de maximale trekkracht van de specifieke kabel. Zodra er te veel spanning op de kabel komt te staan, slaat de lier via een automatische stop direct af. Alles verloopt gecontroleerd en in constant overleg.

De 20-jarige roerganger

Belangrijk in dit hele verhaal is de uitvoerder buiten: Stan van Wijk. Een boom van een vent, maar pas 20 jaar oud. Dit ‘jonge jochie’ runt de hele toko daarbuiten op een ongekend volwassen manier. Hij kijkt scherp naar zijn jongens, bewaart de rust en durft keihard ‘nee’ te zeggen als de situatie daarom vraagt. Stan doet dit overigens niet alleen; hij wordt geflankeerd door medeuitvoerder Chris van Die. Chris, net drie maanden bij Siers aan boord, werd direct in het diepe gegooid en fungeert inmiddels als Stan’s vaste rechterhand. Samen sturen ze de boel met strakke hand en veel humor aan. Ondertussen bewaken teammanager Jeroen Taal en projectleider Dirk Krouwel op de projectlocatie, waar Siers en Stedin spiegelbeeldig in functies zij aan zij zitten, de grotere fases van het project. We zijn inmiddels aanbeland bij fase vijf, waarbij er telkens weer nieuwe sleuven worden geopend en materieel slim wordt gedeeld.

Harde woorden, hard lachen

De sfeer in Oostvoorne is amicaal, gebroedelijk en typisch voor de regio. “Mensen zijn hier een stuk uitgesprokener en directer dan in het oosten,” wordt er gelachen. Als het contact met de buurt pittig wordt, omdat bewoners niet op de opengebroken straten, of onbereikbare garageboxen zitten te wachten, staat het team hun mannetje. Er wordt weleens hard tegen elkaar gesproken, maar vlak daarna wordt er weer net zo hard gelachen. Er is ruimte voor allebei. Het werk is niet altijd makkelijk: de zon brandt op de koppen, het zweet staat in de nek en er moeten strakke deadlines worden gehaald omdat er complete huizen tijdelijk zonder stroom zitten. Er moet soms worden overgewerkt om de geplande overschakeldagen te halen. Maar de sfeer breekt nooit. Op de heetste dagen rijdt men rond met flessen water en dozen ijsjes om de ploeg op de been te houden, alsof het een Dakar-rally is. Er is respect voor elkaars meters.

De Siers-familie aan de kust

Het project in Oostvoorne is intensief geweest, zeker na een aantal complexe middenspanningstracés, maar inmiddels loopt de machine goed. Het mooiste compliment komt misschien wel van een van de monteurs op de bouwplaats, die hiervoor bij diverse concullega’s heeft gewerkt en destijds is omgepraat om de overstap naar Siers te maken. Gevraagd naar waarom men het hier zo fantastisch vindt, is het antwoord simpel: “Omdat dit echt een familiebedrijf is. Dat merk je aan alles, vooral aan de enorme samenhorigheid en het onderlinge contact.” En dat is de ultieme winst van dit project. De Siers Groep mag dan een familiebedrijf zijn met de wortels diep in het Twentse Oldenzaal; die unieke identiteit en warmte zijn ruim tweehonderd kilometer verderop meegereisd naar de kust van Oostvoorne. Daar zit inmiddels een eigen Siers-familie in de klei, die samen elke klus klaart.

‍