Warmte uit het riool zorgt voor warme huizen voor ouderen en studenten

Die warmte zal binnenkort twee heel verschillendedoelgroepen bedienen: een studentenflat en een ouderenflat. Voor de studentenbetekende het wel een offer, want hun recreatiehonk moest plaatsmaken voor denieuwe regelkamer van het warmtenet. Maar het grotere doel – een duurzamer enslimmer verwarmingssysteem voor de buurt – stond voor iedereen voorop.

De warmte wordt opgewekt in een enorme mantelbuis onder eengroot grasveld op het eilandje Amerbos, iets verderop, waar warmtewisselaars derestwarmte uit het rioolwater overdragen aan het water van Firan. Detemperatuur stijgt tot ongeveer 12 graden. Dit kleine verschil zorgt ervoor datwarmtepompen straks veel efficiënter werken. Travis zegt: “Het scheelt gewoonenergie. Net alsof je een pan water opwarmt die al lauw is in plaats vanijskoud.”

Wie Travis aan het werk ziet, merkt al snel dat hij eenvakman is met een heel eigen stijl: praktisch, mensgericht en altijd incontrol. Opgegroeid op Curaçao, ging hij voor zijn loopbaan naar Nederland. “Ikwilde vroeger muziekproducer worden,” zegt hij lachend. “Dit werk vraagt eenander soort ritme, maar past goed bij mij.” Via een project van Siers inAmersfoort kwam hij uiteindelijk in de wereld van stadsverwarming terecht.Travis zit inmiddels al 13 jaar in de kabels en leidingen.

Wat dit project bijzonder maakt, is de enorme hoeveelheidpuzzelstukjes die allemaal tegelijk in beweging zijn. Travis noemt het“micromanagement op dagbasis”. Alles loopt door elkaar: vijf fasen, drieboringen, verschillende opdrachtgevers die letterlijk boven op elkaar werken eneen stad waar emissieregels bepalen wie er überhaupt met bus, kraan of shovelnaar binnen mag. Bijna elke dag duikt er iets nieuws op dat om een directeoplossing vraagt.

Een perfect voorbeeld daarvan is het eiland Amerbos, waar deriothermiewisselaar in een ondergrondse put moet komen te liggen. Omdat er geennormale toegangsweg was, moest er speciaal voor dit project een tijdelijkeoeverbrug worden gebouwd door Waternet, compleet met duikers. Alleen zo konSiers er met materiaal, kranen, buizen en rijplaten komen. “Het was de besteoplossing,” vertelt Travis. “Anders hadden we honderden meters rijplaten moetenleggen of weken moeten wachten op vergunningen.” De brug bestond maar kort,maar was essentieel.

In de risicosessie met KAM kwam een ander mogelijk knelpuntboven water: het fietsenhok naast de studentenflat. De sleuf voor dewarmteleidingen zou zó dicht langs het hok komen te liggen dat extraversteviging nodig was om te voorkomen dat de zijwanden in de sleuf zoudenzakken.

“Het staat op een paar paaltjes,” zegt Travis. Daarom brengtSiers nu een aanvullende, geheide constructie aan, een soort tweede fundering,zodat het hok tijdens de werkzaamheden overeind blijft. Het is typerend voorBuikslotermeer: geen meter is hetzelfde en elke meter brengt weer een nieuweuitdaging met zich mee.

Daarnaast liggen er kabels en leidingen die soms compleetanders blijken dan op tekening, zoals een gasleiding van Liander die precies opde verkeerde plek loopt, een betonnen put die niet te verwijderen is, of eengroen perkje waarvan bewoners absoluut niet wilden dat er doorheen gegravenwerd. Hierdoor moest het hele tracé een extra bocht maken. Alles vraagtaanpassing, overleg en creatief denken.

Door de beperkte ruimte moeten Waternet, Firan, Liander enSiers bovendien letterlijk door dezelfde hekken, over dezelfde brug en langsdezelfde stroken grond. Dat dwingt tot samenwerken. “Je kunt hier niet op jestrepen gaan staan,” zegt Travis. “Als iedereen vasthoudt aan zijn eigenstukje, komt niemand verder.” Zijn stijl is even simpel als menselijk:duidelijk zijn, luisteren, afspraken nakomen en oog hebben voor talent in deploeg. Dat zie je terug in de manier waarop hij spreekt over collega’s als Wesleyvan Andel, die volgens hem veel potentie heeft, en Raymond van Garderen, dietijdelijk inviel maar zo goed functioneert dat Travis hem het liefst binnenSiers zou houden. “Je ziet elkaar meer dan thuis,” zegt hij. “Dan moet het goedzijn. Het werk lukt alleen als je het samen doet.”

Ondanks alle technische en organisatorische uitdagingen isde sfeer in de ploeg dan ook opvallend goed. Terwijl andere collega’s bezigzijn met grondwerk, is monteur Dennis Voogd druk met betonzaagwerk, een taakdie je hoort voordat je hem ziet.

Naast alle bochten, bruggen en obstakels blijft het doelglashelder: een warmtenet waarmee zowel de studenten als de senioren strakscomfortabel verwarmd worden, dankzij warmte die we uit het riool halen. Het iseen project waarin innovatie, techniek, stadslogistiek en menselijkheidsamenkomen, en waarin Siers aantoont dat ons werk verder gaat dan leidingenleggen: we denken mee, ontwerpen, improviseren en bouwen in omstandigheden dieaanzienlijk complex kunnen zijn.

Aan het einde van de dag kijkt Travis nog één keer langs hettracé en zegt hij het zoals alleen hij dat kan: “Het is soms puzzelen, maar‘gaat niet’ bestaat niet. We gaan ook deze klus gewoon klaren.”